सूर्यले बादललाई सिन्दुर लगाएको त्यो साँझ
राजकुमारीझैँ सझिएकी 

कोमल हातमा गुडिया बोकेकी

एउटी सानी नानीका आँखाले 

आफ्नी आमासँग 

प्रश्नहरू सोध्दै थिए–

“आमा घर जाने बेला भएन ?

कति खेप बोक्न बाँकी छ

ईँटा र बालुवाको भार ?

कति समय लाग्ला बनाउन

हाम्रो पनि यस्तै ठूलो घर ?”


Discover more from Stories of Sandeept

Subscribe to get the latest posts sent to your email.